ZOOOOOooooooooooooooo..
al veel en veel te lang niks meer geschreven..
niet dat ik echt een excuus had ofzo
naast dat ik het gewoon druk had met allerlei dingen (het dagelijkse leven)
had ik ook gewoon niet echt zin om wat te posten.
Nu heb ik dat wel dus hier komt een post over wat ik afgelopen winter heb gedaan
en.. dat was best wel wat!!
Papa, Mama en Felix kwamen vlak voor kerst voor het eerst naar Japan… en het was zo leuk om ze weer te zien!! In de ruim 4 maanden nu (toen 3) dat ik hier zat, hebben we steeds contact gehouden via skype, mail en soms telefoon, maar nothing beats the real thing laat ik het zo maar zeggen.
We logeerden met zn 4en in hetzelfde hotel als waar Djos en ik 3 maanden geleden ook waren geweest in Ikebukuro, in het centrum van Tokyo.
Veel licht, winkels, restaurants en drukte, maar wel op een heel gezellige manier.

De eerste paar uren dat we weer bij elkaar waren moesten overal foto’s van gemaakt worden. En felix moest natuurlijk meteen weer een fried chicken kopen.

Ik met mama in een straatje in Ikebukuro

De eerste keer in een tijdje dat we weer een keer met z’n vieren aten, tevens ook de eerste maaltijd die we hadden met zn allen in Japan. Best wel raar dat IK opeens alles moest bestellen, maar ook wel grappig tegelijkertijd…:P

De eerste dag besloten we meteen om het centrum van Tokyo te verkennen, en om naar Shibuya te gaan. Dit is een wijk waar alles draait om muziek, hip en kleding. Hier hielp ik papa met kaartjes kopen:D

In Shibuya. Ik vond het superchil om er te zijn, ondanks dat het erg druk was. Felix moest nog even wennen, maar mama vond het ook wel gezellig. En ik had een cd gekregen die ik heel graag wilde!!:D

Bij het hondje Hachiko
In de avond hadden we afgesproken met de familie Kagawa en Wada (twee van mijn drie gastgezinnen) in een superlekker restaurant!! Niemand van beide families sprak engels, dus ik moest alles vertalen, wat toch iets zwaarder was dan ik dacht:S Ik heb nauwelijks van het eten kunnen genieten:( Maar het was wel vet gezellig om ze allemaal weer te zien, deze keer samen met papa, mama en Felix.
Ik en vader en moeder Kagawa. De ene kant van de tafel

En het andere uiteinde van de tafel met de familie Wada (en een stukje mama rechts). Wel jammer dat niet iedereen er op staat die er was. En ik geen foto van het eten heb ![]()

En toen was het afgelopen…. dacht ik. Wat volgde was een half uur durende fotosessie met deze drie gezinnen (2 Japanse en 1 Nederlandse, nl wij) in alle mogelijke combinaties. Alleen de ouders, alleen de kinderen, alleen de vaders, alleen de moeders…. etc etc
Wel een superavond btw
De volgende dag besloten we om naar Asakusa te gaan. Het oudere deel van Tokyo, en heel anders dan Shibuya.

Deze wijk wordt gedomineerd door de gigantische Sensoji (Senso tempel) die er midden in staat. Hier een foto van ons 4en voor de Kaminarimon (Donderpoort) en ingang van de tempel met de bekende reuzenlampion die daar hangt.

Onder de reuzenlampion:D

Verder hadden we nog een heel stuk langs de Sumida rivier (de rivier die midden door Tokyo loopt, vergelijkbaar met de Amstel in Amsterdam) gelopen, en zagen we deze F*CKIN mooie zonsondergang… Niet echt vast te leggen op dit fototje btw..
In de avond hadden we afgesproken met de familie Hiroshima (mijn derde gastgezin) en gingen we kerst bij hun thuis vieren:D
Na een VET LEKKERE yakiniku (geroosterd vlees) maaltijd in een Koreaans restaurant, gingen we naar hun huis en hebben daar kerstcake gegeten:D

… en ze hadden een Kotatsu!! (een japans verwarmingselement onder een tafel met een deken om de warmte te bewaren)

… en toen we terug naar het hotel gingen zaten we in een LEGE trein!! FOCK!! Het was natuurlijk niet voor niets kerstavond!? (wat in Japan betekend, dat iedereen thuis zit, niet zo heel anders dan in NL, behalve de treinbestuurder dan)
Als laatste avond in Tokyo waren we de volgende dag naar Shinjuku gegaan. Één van de grote winkelbuurten ín het centrum van Tokyo. Veel licht en lawaai en gezelligheid!:D

Voor Kabukicho, de rosse buurt van Tokyo.
En de dag daarna verlieten we Tokyo al weer om richting Kyoto te gaan. Met de Shinkansen!!

YAY:D In de Shinkansen
Toen we in Kyoto aankwamen, moesten we natuurlijk meteen naar de Kiyomizu tempel (Kyoto’s hoofdattractie). Het was er zoooo druk (al die toeristen), maar natuurlijk wel weer prachtig. Vooral het uitzicht.

Voor het uitzicht vanaf de Kiyomizu tempel

Toen we in de avond naar het centrum van Kyoto waren gegaan, moest Felix persé Shinkokushi Taisen 3 spelen (waarbij je met kaarten je eigen leger bestuurd)

Ík moest persé Tekken 6 spelen

En papa (en ik) moesten Taiko no Tatsujin (een trommelspel) spelen.
Mama negeerde ons overigens gewoon, en ging in de winkeltjes naast de gamecenter wat shoppen.
En!! De dag daarna waren we voor 1 dag naar Osaka gegaan! Deze trashy rommelige stad is een van mijn favoriete plekken in Japan, dus ik was al helemaal hyped nog voordat we gingen.

Dit is een foto van in de avond, toen we naar Shinsekai (‘De nieuwe wereld’ / een gedeelte in Osaka, dat in tegenstelling tot de naam, helemaal niet ‘nieuw’ is, maar eerder oud en verrot, maar wel gezellig!)

Dit moest natuurlijk ook gedaan worden, nu we eenmaal in Shinsekai waren:D
De dagen die daarop volgden dat we in Kyoto waren, hebben we alle beroemde sightseeing spots een bezoek aangedaan. Ik was op heel veel plekken al een keer eerder geweest, maar nog nooit in de winter.
Plekken zoals..

de Fushimi Inari schrijn

De Sanjusangendo!:D

De Kinkakuji (gouden tempel)

en de Toji!! (oostelijke tempel)
en toen was het oud en nieuw:P

Waarbij we gingen eten in een Izakaya (cafe/resaurant) en allemaal kleine schotels tegelijk hadden besteld. Too bad dat ik daar vergeten van ben een foto van te nemen. Voor we het wisten was het allemaal op:(

En toen gingen we rond 12 uur maar terug naar het hotel en daar de countdown vieren met de staff en iedereen dit op dat moment daar aanwezig was. Best een aparte ervaring, maar again superchil en gezellie..
En toen was het nieuwjaarsdag..
En gingen we net als alle andere Japanners naar de tempel voor Hatsumode (het eerste tempelbezoek van het jaar) om gelukslootjes te trekken, en natuurlijk te wensen voor veel geluk voor het nieuwe jaar. Het was ZOOoooooooooooo druk!!

Het is niet echt goed te zien op de foto, maar de straten waren helemaal VOL met mensen die dezelfde kant opbewogen, nl naar de tempel

Eenmaal op de tempelgrond zelf waren er natuurlijk weer veel kraampjes die het een en ander (vooral veel eten) verkochten voor bezoekers die na al dat wensen voor geluk honger hadden gekregen. En goede zaken dat ze deden!

De hoofdtempel

Wat de meeste mensen doen, is dat ze een ‘gelukslootje’ (waarop staat hoeveel of juist hoe weinig geluk je dit jaar kan verwachten) trekken, en dat na de uitkomst gelezen te hebben aan een tak, touw, of rek vastmaken. Hier een koppel (of echtpaar?) dat een lootje aan het rek vastbindt. Voor nog meer geluk, uiteraard.

En natuurlijk moest ik dat ook doen. Ik was best wel teleurgesteld dat ik, althans volgens Japanners, niet zo’n goede toekomstvoorspelling had. Ik had Suekichi (‘nog geen geluk’) getrokken. Dus ik besloot het om het maar snel aan het rek vast te maken. En een Ema (houten geluksbordje waar je je wensen op kan schrijven) te bekrassen voorzien van mijn wensen.

.. en dat was het. We hadden nog een diner met elkaar diezelfde avond, want de volgende dag gingen we al weer naar huis. Mijn ouders en broer terug naar Nederland. Ik terug naar Nagasaki.
Ik heb een supergezellige en leuke tijd gehad want ik vond het hartstikke leuk om aan mijn familie het land te laten zien wat ik bestudeer en waar ik van hou (naast Nederland, natuurlijk:D
Papa zei sowieso dat hij hier zeker een keer terug wil komen, maar dan wel nadat hij de taal wat beter beheerst. Who knows? misschien gaat iedereen bij mij thuis in de toekomst wel Japans spreken (NOPE. Dat was een grap:P)
januari 29, 2010 om 11:10 am |
jee, wat een leuk verhaal en inderdaad zoals het was. mooi kort en bondig en toch genoeg info. ga zo door!:)
maart 6, 2010 om 10:42 am |
Was een tijd niet op je web geweest omdat je niks schreef. Wat leuk al die fotos. Had nog niets gezien.Alleen verslag gekregen en nu dus de fotos erbij. Wat grappig dat die Japanners altijd een V teken maken op de foto. Jij gaat ook al aardig op een Jappaner lijken(misschien niet in het echt). Groeten