5. Days off (bustrips naar Shimabara en Peace Park)

pfff lang niet gepost!

tis hier echt winter geworden, korte dagen en veel kou en ellende, maar het is en blijft nog steeds Nagasaki (which means dat het nog steeds focking hard is)

Afgelopen weekeinden hadden we op twee zaterdagen achter elkaar verschillende uitstapjes met de school (waaraan wij verplicht waren deel te nemen). De eerste was naar het vulkanische schiereiland Shimabara (Unzen).  Veel gemekker en ‘waarom moeten wij dit doen’ en dat soort dingen tijdens het verzamelen en toen we de bus in gehezen werden (iedereen was gewoon té brak) , toen we eenmaal in de buurt van de Unzen vulkaan kwamen werd iedereen opeens stil. Het was gewoon ZOOoooooo mooi..

het uitzicht vanaf boven! (naar beneden)

Ik bij de vulkaan!

De groep bij de vulkaan

Het was voor de rest echt een superchille dag en ik vond het heel aardig van de leraren dat ze ons zo veel hebben laten zien en ons hebben meegenomen naar allemaal verschillende plekken. Ze stopten ook overal precies lang genoeg. Niet te lang, niet te kort. Het was gewoon heel chil.
Na de vulkaan hadden we al meteen de keuze uit twee dingen. Of we zouden een ´avontuurlijke wandeltocht door de hellen van Unzen´ (een soort kraters waar stoom uitkomt) ondernemen, of je kon naar een Onsen (Japans kuuroord / badhuis) gaan en gewoon relaxen. Voor mij, (en de helft van de nederlanders) was het niet zo een moeilijke keuze (gezien de brakheid van de meesten) en besloot ik, om mijn hoofd op helemaal niets te zetten, en te gaan baderren in het door vulkanische grond verwarmde badwater. Helaas heb ik verder geen foto´s van de onsen..
Toen we eruit kwamen was iedereen helemaal tot rust gekomen, maar zaten we helaas nog maar op de helft van de dag. Dat was dus niet zo een goede planning bleek, en ik weet nog dat ik mezelf meerdere malen moest dwingen om niet in slaap te vallen, ondanks dat we de meest prachtige dingen voorgeschoteld kregen. Daar heb ik dan weer wél foto´s van gemaakt..

Een voormalig Samurai huis, een tuin, en straat met eeuwenoude huizen. Het was prachtig.

Daarna gingen we naar het bijbehorende Shimabara kasteel!

…. (wat er op de foto kleiner uitziet dat het eigenlijk in het echt was)

UITZICHT!!! vanaf de castle grounds van het kasteel. Als je goed kijkt zie je eilanden in de verte..

De dag was compleet, iedereen was moe en tevreden vertrokken we naar huis. Het was onverwachts VET leuk, en ik was zwaar tevreden (en MOE)..

…totdat de volgende zaterdag alweer de volgende bustrip voor de deur stond. Dit keer een trip naar het Peace Park van Nagasaki en het Atoombommuseum. Ik was er al een keer eerder geweest, en ik moet zeggen dat de sfeer die er heerst… heel erg apart is. Ik had nog nooit echt een keer tijd genomen om rustig te kijken naar alle standbeelden die door landen zijn geschonken. Omdat we nu een uitgebreide rondleiding kregen had ik dat wel, en heb ik dan ook veelvuldig van de kans gebruikt gemaakt om foto’s te maken.

Ik doe wel heel luchtig over de ‘standbeelden’ (waarvan dr sommige echt ronduit lelijk waren), maar als je goed kijkt naar de onderste foto zie je dat we (tenminste ik) best wel moeilijk kijken. En dat komt niet alleen maar doordat we kijken in de zon. Het was gewoon een hele aparte en best wel eigenaardige plek. Vooral als je nadenkt dat hier de bom is gevallen die deze hele stad en zijn inwoners heeft vernietigd. Later in de middag vertrokken we richting het atoombommuseum, waar we soortgelijke informatie voorgeschoteld kregen als tijdens de rondleiding door het Peace Park. Hetgene wat mij het meest bij was gebleven, was het feit dat, alles gewoon ook ECHT heeft plaatsgevonden in de stad waar ik dit jaar woon. In het museum waren foto’s te zien van neergeslagen mensen die alles hadden verloren midden in een woesternij. Deze foto’s hadden titels als ‘Vrouw in Zenzamachi’, een vrouw in een gewone woonwijk die was veranderd in een eindeloze vervallen hoop rotzooi. Ik kende Zenzamachi voorheen alleen als wijk waar wij doorheen fietsten wanneer we uitgingen. Opeens kwam deze ramp heel erg dichtbij, ondanks het feit dat het al weer 60 jaar geleden is.

Beide bustrips waren interessant op zijn eigen manier. De ene was misschien ‘leuker’ of  ‘gezelliger’ dan de andere, maar toch heb ik het gevoel dat ik Nagasaki en omgeving beter heb leren kennen. Ik vond het echt wel relaxed van de uni dat ze deze trips voor ons hebben geregeld. Arigatou!!